Na mijn lichtelijk mislukte avontuurlijke klim, kreeg ik van een oud volleybalmaatje een goed advies (en Frank had het dorp ook al getipt). Lekker langs het meer naar het noorden rijden, en een stuk na Anfo linksaf de bergen in, 9 km klimmen naar Bagolino. Je kunt nog veel verder klimmen, maar don’t push it. Buurman ging op hetzelfde tijdstip weg, dus reden we samen. Prachtig ritje. Gestage klim, niet van dat gevarieer met percentages, gewoon lekker tussen de 4 en 7,5 %. En de beloning is inderdaad heerlijk. Op een terras, met cappuccino, wetende dat het grootste gedeelte van de terugweg downhill is. Fleur en Elise kwamen met de auto en samen hebben we nog even lekker zitten vakantie-terrassen. Buurman vertrok iets eerder weer terug, en ik racete even later ook de berg af. Heerlijke afdaling, langs de berg, dus je ziet waar je rijdt, en hoeft niet zo te remmen continu. En als ik met mijn postuur me niet al te klein maak, haal ik toch al niet meer dan 55 per uur.

En met zo’n afdaling lukte het Fleur en Elise, die nog snel wat boodschapjes in Bagolino hadden gedaan, ook niet om me in te halen. Ik dook dus linea recta het zwembad in. Heerlijk. 560 hoogtemeters, 1.45 uur lekker bezig geweest.

’s Middags gingen we dan toch echt richting iets van een strand rond het Idro meer. We waren gewaarschuwd, stenen, stenen en nog eens stenen. Toch vonden we in Vesta een leuke plek. Tuurlijk stenen, als je het meer inliep moest je uitkijken niet te struikelen dan wel vakkundig vastgeknoopt te worden door de volledige bossen zeewierplanten die duidelijk te zien waren. Des te lekker is het dan dat je een waterfiets kan huren, waarmee je 100 meter de kust uit trapt en vervolgens via het glijbaantje achterwaarts het meer in plonst. Elise ook gewoon, zonder bandjes, maar natuurlijk wel met continu begeleiding. Lekker een uurtje het water op geweest. Warm was het wel trouwens. Effe liggen, effe afkoelen in het water, een drankje/ijsje en terug naar ons huisje. De stenen BBQ aangestoken! Ook een lekkere manier om een actieve fiets-zwemdag te beëindigen.

7 augustus, 1 van de warmste dagen (achteraf) en wij gingen naar Brescia. Lang verhaal kort, er is een reden waarom de winkeltjes in Italië allemaal van 13-15 uur dicht zijn. Wel enkele prachtige gebouwen gezien en het kasteel bezocht. Daarnaast lekker terrasje gepakt en in 22 graden in de auto zitten is inmiddels ook iets om naar uit te kijken. Foto’s volgen echt later nog (kabeltje vergeten)
Eind van de middag waren we weer thuis, en een heerlijke risotto van Chef Fleur was de perfecte afsluiting van deze stedentripdag. 2e keer risotto in mijn leven. Toch vaker eten! Door zo’n relatie ontdek ik nog allerlei nieuwe dingen!

8 augustus: trompetgeschal. In vogelvlucht komen herinneringen boven aan Peking in 2008, de geboorte, en de laatste 2 verjaardagen: allebei in Annecy. Twan en Hidde worden 7!! Natuurlijk meteen even gefacetimed. De jongens waren klaar voor het feest, ook daar zomerse temperaturen, maar daar koelt het nog af ’s nachts!!
Wij reden naar het dorpje Anfo voor een kopje koffie en liepen en passant een onooglijk klein kerkje binnen, om binnen weer versteld te staan van de ornamenten, aankleding en schilderingen/plafonds etc. Zelfs daarbinnen was het warm, laat staan op straat.
De rest van de dag hebben we heerlijk geluierd bij het huisje, veel in het zwembad gelegen. ’s Avonds uit eten bij restaurant Holland. Een naar verluidt echt Italiaans restaurant, maar toevallig al 47 jaar in handen van Nederlanders. Een Nederlander heette ons welkom, en prees zijn eigen restaurant actief aan. We hebben heerlijk gegeten, met een prachtig uitzicht op het Idro meer. Maar de man was wel wat vol van zichzelf, waarbij dat eigenlijk helemaal niet nodig was.

Vanochtend voor de 2e keer het rondje naar Bagolino gereden (ja ik probeer die andere vermaledijde klim ook nog een keer komende week). Toch weer warm, ook al waren de voorspellingen anders (de restauranteigenaar had ons een dag met regen en onweer voorspeld… ) Fietsen ging lekker, beklimming enkele minuten sneller en de cappuccino was ook weer lekker. Rond half 11 was ik weer naar beneden gesjeesd (weer iets minder geremd, je leert de route kennen hé). Daarna lekker bij het zwembad, lunchen en ’s middags even naar Casto gereden. Daar is een park voor klimmen, klettern, abseilen etc. Leuk om te ZIEN. Af en toe zag je hoog boven je 2 mensen over roetsjen aan zo’n staalkabel. En dan niet een beetje hoog en niet een beetje snel. Pittig. Kort wandelingetje gemaakt en de middag eindigde, hoe kan het ook anders, in het zwembad bij het huisje. Chef Fleur kookte heerlijke pasta, ja ik kook ook nog wel een keer!

Nog in de (concept-)planning: Gardameer by boat en Venetië!!!.