Op 31 juli richting het zuiden. Voor het eerst in mijn leven langer dan enkele dagen met een partner op pad, en dan ook nog eens met een dreumes van 6 erbij!
En zo’n reisverslag, ook ineens niet meer helemaal namens alleen mezelf, maar inmiddels een soort gezamenlijk verslag, inclusief eventuele censuur en alles.
Oh ja, en als we dan toch als ‘gezinnetje’ naar Italië gaan, dan doen we het ook maar meteen goed en gaan we op zwarte zaterdag (op 1 na zwartste ooit, bleek later). Natuurlijk hadden ook wij een strategie, namelijk vrijdagmiddag vetrekken, rijden tot een hotelletje in Karlsruhe, om dan zaterdag in alle vroegte richting Oostenrijk en de meren te rijden. Wees gerust, niet zo naïef dat we dachten dat we iedereen te slim af waren, maar het zou toch iets moeten helpen was de gedachte.

Vrijdagmiddag, ik was al vrij, meteen na het werk van Fleur richting Eindhoven, waar Elise de hele week (!) bij ‘de oma’s’ had gelogeerd. En vanuit Eindhoven tegen 3-en richting Karlsruhe, de vakantie was begonnen! De eerste 3 uur ging het ook prima. We raceten Duitsland in, inderdaad zoals bekend, om de paar km waren er wegwerkzaamheden, maar de eerste paar keer leidde dat niet tot een file. Pas tegen 6-en begon het richting Frankfurt steeds langzamer te gaan. Om een lang verhaal wat korter te maken, om half 9 reden wij de parkeerplaats van Radisson Blu Hotel Karlsruhe op. Racefiets achter de balie, ingecheckt in grote kamer, en nog even een schnitzel naar binnengewerkt. Redelijk op tijd plat, en om kwart over 6 zaten we enthousiast in de auto! En ook hier ging het de eerste uren weer voortreffelijk! Zeker 2 uur door kunnen rijden, en toen kwamen wij via Ulm, Memmingen en Kempten Oostenrijk binnen en reden we de Fernpas in. Inmiddels waren we niet meer de enigen. Bij de Lermoostunnel hadden de grapjassen bedacht dat je er maar van 1 kant tegelijk in kon, dus daar hadden we ons eerste uur vertraging te pakken. Na nog een uurtje bij de Brennerpas, rijtjerijden richting het Gardameer, een afslag die er niet meer was, en een avontuurtje om toch op die weg te komen later, reden we eindelijk de relatieve rust in. Richting het in onze beleving minder toeristische Idro-meer. Tegen kwart voor 6 (slik…) reden we het terreintje van het appartementen complex Elettra op. Dus 5,5 uur op vrijdag en 11,5 uur op zaterdag, maakt 17 uur over nog geen 1100 km. Dat we gaar waren bij aankomst behoeft geen toelichting neem ik aan.

Het regende trouwens pijpenstelen bij aankomst en na het uitpakken, een snelle (regen)duik in het zwembad van Fleur en Elise en een snelle pizza bij de dichtsbijzijnde pizzeria (dichtheid van 100/km2) togen we naar bed.

Prachtig huisje, vriendelijke mensen, alleen de zoon spreekt natuurlijk een beetje Engels. Goede slaapkamers, inderdaad vlak bij het meer, en we kunnen prima buiten zitten eten. Al om een uur of 11 hebben we de schaduw daar. En over een andere vakantie gesproken. Minstens de helft bestaat nu natuurlijk uit zwemmen, oefenen voor diploma A, wat meteen na de vakantie in het verschiet ligt. En het is dusdanig warm dat al te veel drukke activiteiten ook niet aan te raden zijn.

Op zondag dus eerst een ochtendduik. Lunch ingekocht en Idro wat verkend met de auto. Een eind-van-de-middag-duik’ en lekker gegeten. Allemaal relaxed, het leek wel vakantie.

Maandagochtend trok ik de stoute schoenen (al voor 8-en) aan. Ik wilde via Vestone naar de Passo del Termine fietsen. De gemiddelde helling moest meevallen. Maar de standaarddeviatie was groter dan verwacht. Wellicht niet helemaal in topvorm, last van de warmte en een percentage van soms meer dan 12%. In ieder geval ben ik vlak voor de top toch maar omgekeerd. Was een beetje beroerd. Oh ja, de fiets afstelling was ook niet perfect (dat zal het zijn), maar met wat hulp van een buurman van een huisje is dat weer verholpen. Donderdag nieuwe poging, richting Bagolino. Na het fietsen bijkomen in het zwembad, boodschappen gedaan bij een wat grotere zaak en verder bij het zwembad geluierd. Homemade pasta van chef Fleur gegeten.

Dinsdagochtend richting Bagolino gereden met de auto om daar te ontbijten. Het enigszins stijgende en bochtige karakter was voor Elise achterin reden om opvallend stil te worden en onder begeleiding toch een beetje in haar eigen petje te spugen. Dat trok snel weer bij toen we het leuke stadje hadden bereikt, en we op een leuk terras een paar cappuccino en wat lekkere broodjes konden eten. Na een korte wandeling gingen we terug, daarmee ook mijn klim voor donderdag wat verkend hebbende, en meldden we ons…bij het zwembad. Elke dinsdagmiddag wordt daar wat kinder vertier georganiseerd rond het zwembad, erg gezellig, met een Italiaanse tafel na afloop, met prosecco, en wat welkome hapjes, helemaal als je 20 keer muntjes hebt moeten opduiken in het zwembad.

Vanochtend hadden we een dagje richting Garda meer in gedachten. als eerste de bergen in richting Monte Stino, een prachtig uitzichtpunt op 1466 meter hoogte. Een kleine wandeling, een heerlijk biertje op de top (het was inmiddels ruim boven de 30 graden). Ook nu weer zeer smalle, steile en bochtige weggetjes, dus toen we zo slim waren geweest Elise voorin te zetten, was het in de afdaling nu Fleur (achterin) die het bijna te kwaad kreeg. (Nee, het ligt niet aan de Audi!!! en ook niet aan mijn rijstijl……hoewel…toen ik heel rustig ging rijden ging het beter) Een flinke tocht was het zeker naar de westkust van het Gardameer. We reden daar Gargnano binnen, en hebben daar aan het water even rustig gelunched. De temperatuur gaf 35 graden aan!!De auto had dit keer na 500km (!!!) alweer een nieuwe liter olie nodig, dus dat gemiddelde is echt niet acceptabel, maar het zal wel aan de prestatie die geleverd moest worden gelegen hebben. We hadden er nog niet genoeg van, en stapten de 21 graden van de auto weer in, om richting Salo te gaan. Hadden nog half het plan om te gaan zwemmen ergens, of een boot te huren, of een rondvaart boot te nemen, maar hebben dat alles uitgesteld. Te warm en ook lastig een strand te vinden. We komen nog eens terug. In Salo nog wel een korte wandeling gemaakt, maar het was na vijven, en we zijn via een andere weg teruggereden naar onze stek aan het Idro meer. Kort verkoeling gezocht met Elise in het zwembad terwijl Chef Fleur een heerlijke piepers met bloemkool prepareerde. Met worst.

Binnenkort verder!!!! En foto’s na de vakantie.