Na het IJslandse avontuur was er nog het toetje in Frankrijk. De combi van sport en family. Na een heerlijke vrije dag op dinsdag (eigenlijk de enige door de weekse vakantie dag dat ik thuis was) reed ik woensdagochtend rond half 7 uit Delft weg. Linea Recta naar Antwerpen, Brussel, Luxemburg, Metz, Nancy, Dijon, Annecy. De racefiets achter in de auto en natuurlijk de reis- en verjaardagscadeautjes mee. Zonder noemenswaardige problemen, eigenlijk geen enkele, kwam ik rond een uur of half 4 aan in Annecy. Onderweg (relatief) belachelijk goedkoop getankt in Luxemburg en al mijn kadetjes met kaas en ham netjes om de zoveel tijd opgegeten. Tja, beetje op de kleintjes letten. Gemeld in het hotel, ingecheckt, en toen richting het zuiden-westen van het meer, naar de camping. De Roeda’s stonden natuurlijk, ingeseind en wel, te wachten bij de poort. De kids weer platgeknuffeld, even van de mooie plek, inclusief veranda, genoten en een natuurlijk nog even gezwommen.

Donderdag
Mijn eerste fietsdag. Op de een of andere manier had ik mijn zinnen gezet op 1: het afmaken van de Col de Tamié, en 2: Ik dacht aan 2 cols op een dag; waarom niet. Dus ’s ochtends lekker op tijd (iets na 8-en) richting de camping voor de autostalling. Vandaar de weg naar Faverges. Dat is een km of 10, en dan vanuit het dorpje, ga je ineens klimmen.

De ultieme hobby van de Pantani’s en Contadors van deze wereld. De laatste hobby waar ik me met mijn postuur aan zou moeten willen wagen. Maar goed: het leek me toch leuk. En deze Col is natuurlijk een mooie beginners-klim. Het ging ook prima. Met gemiddelden ben ik nog helemaal niet bezig, alleen gestaag doorfietsen en bovenkomen. Met een lekker zonnetje ipv het onweer van vorig jaar, genoot ik van de omgeving en van het feit dat ik in de Alpen met de 1e etappe van de Tour d’Annecy bezig was. Over de Col heen vloog het naar beneden. Ja, ik ben bang genoeg om me zo breed te maken dat ik niet al te ver over de 50 km/uur ga. Harder hoeft echt niet. Helemaal richting Albertville, want daar zaten wat flinke haarspeldbochten in. Ook dacht ik, elke meter die ik nu daal moet ik ook nog weer op, dezelfde col, maar dan vanuit Albertville.

Dus eenmaal beneden aangekomen, was het een banaantje, wat water en opnieuw klimmen. Had inmiddels 30km in de benen. Potverdrie wat een venijnig klimmetje (voor een beginner als ik natuurlijk). Stukjes van 10% en ik deed een keer of 2 het spreekwoord eer aan: Stond geparkeerd. Even stoppen, weer een banaantje en maar weer door. Tuurlijk kom je dan uiteindelijk boven. En daarna is het natuurlijk heerlijk dalen, Faverges in, en dan langs het meer richting camping. Wat een heerlijke (achteraf) 65 km. Lekker uitgerust bij de family, aan het zwembad. Lekker gegeten ’s avonds en toen richting hotel.

Vrijdag
Dichter bij het hotel dit keer. De Col de Leschaux. In dit geval is het leuk dat je net 10 minuten op de fiets zit, en dan kun je gaan klimmen. Maar dat ging heerlijk eigenlijk. 12 km in een lang lint gestaag, niet te steil, omhoog.

Ook de afdaling aan de andere kant is een lekker lang lint, waardoor je niet continue voor de zekerheid in de remmen knijpt, omdat je ver vooruit kan kijken. Trouwens, de beklimming van Semnoz bewaar ik voor de volgende keer, dat is nog eens 13 km doorklimmen. In de afdeling buig je naar rechtsaf en rijd je Annecy door een grotere N-weg weer binnen. Dat was best druk, zo op vrijdagsochtends om een uur of 11. Beetje aparte capriolen uithalen, want je rijdt toch nog steeds makkelijk 45. Beetje korter dan de 1e etappe, maar weer 50km te pakken. Lekker gedoucht in het hotel, en op naar de camping, want het was natuurlijk dé dag. De mannen worden 6 jaar. Ik reed de Roeda’s toevallig tegemoet op weg naar de bakker voor stapels gebak. Tja: lekker veel calorieën verbrand, dus ik mag alles…. Leuk dagje samen. ’s Avonds uit eten (op de camping, tijdens een flinke storm) en het plannetje maken voor de laatste etappe.

Zaterdag
De laatste dag. Na de storm van gisteravond en ook vannacht, lekker temperatuurtje, wel een beetje nat wegdek en flink wat takken en bladeren op de noordkant van het meer. En daar reed ik nou net langs, want ik ging het hele meer rondrijden, en dan aan de oostkant nog even langs Thones, en de Col de Marais. Geen zadelpijn, het weer bleef lekker, dus ik kwam zowaar in een ritme. Klimmen ging ook prima. Lange afdaling tot Faverges, en toen via het meer richting het hotel. Na weer 65 km, en dus 180km in totaal reed ik het laatste klimmetje naar het hotel op. Wat een heerlijk gevoel. Natuurlijk volledig op zijn amateurs, maar het smaakt wel naar meer, dat fietsen in de Alpen. Ook nu weer heerlijk lang douchen, en met de family in Annecy afgesproken, waar ik gewoon naartoe kan lopen. Even rondje in Chateau, terrasje en een lekkere pizza gegeten.

De volgende ochtend (zondag) bewust op tijd vertrokken richting Nederland. 6 uur op de weg, en rond 3 uur reed ik Delft binnen. Kort maar krachtig avontuur, maar mooie combi van gezelligheid met de family en toch enige mate van sportiviteit. Wie weet komen er nog eens échte bergen binnen bereik!…..