We zijn aangekomen bij Ósar. Op het schiereiland Vatnsnes. Net waar de Noordelijke IJszee overgaat in de rivier die het schiereiland definieert. Prachtige plek! Het uitzicht uit mijn kamerraam is zeker om over naar huis te schrijven!

Maar even terug naar gisteravond. Er vond daar nog even een magisch momentje plaats. Onze rustige, echt IJslandse chauffeur, David, pakte zijn gitaar erbij (dat altijd bij hem voor in de bus staat) en gaf een showtje weg. 26 jaar, bescheiden, maar prachtig spelen. Deed me denken aan de jonge jaren van neef Edwin, toen die besloot gitaar te willen gaan spelen en dat ook snel heel goed kon.
De groep er omheen, alleen het kampvuur ontbrak nog, maar het was in de slaapzaal, dus dat zou wat chaos geven. Erg leuk, iedereen genoot, en David misschien nog wel het meeste. Er stond in die zaal trouwens ook een piano, die op het moment dat we binnenkwamen al was ingewijd door Mark, onze Vlaming. Wat is dat ook een mooi instrument om te kunnen bespelen. Wil ik toch nog een keer gaan leren. Je kunt veel gemakkelijker met een piano de Beatles ten gehore brengen zodat iedereen het herkent, leuk vindt en meezingt dan met drummen… Het was een leuke afsluiter voor het slapen gaan. Slecht geslapen overigens, ondanks het feit dat het licht nu wel uit was.

Om half 8 vanochtend kwam het definitieve oordeel. Een NOGO voor de walvissentocht. Nog steeds noordenwind, en niet noemenswaardig afgenomen. Dus van Heidarbaer reden we rechtstreeks naar het zuiden en naar het westen. Eerste stop was bij Godafoss, de laatste waterval van de vakantie. Precies op tijd, want het heeft even geduurd, maar de waterval (foss)-verzadiging is toch ingetreden. Uit het feit dat er minstens 8 bussen stonden leidden we af dat er waarschijnlijk een cruiseschip in de buurt aangemeerd lag.
Na deze stop ging het richting de 2e stad van IJsland, Akureyri met een niet mis te verstaan inwonersaantal van iets over de 17000. Dit was wel de eerste plaats waar de huizen, straten en winkels gezamenlijk enige sfeer uitstraalden. De zon was inmiddels ook gaan schijnen, dat kan er ook mee te maken hebben. Maar waar de architectuur in al die dorpjes troosteloos, fantasieloos en eenvoudig was, zat er hier ineens een balkonnetje voor, wat hogere bouw, en had je het idee van wat ouderdom. Leuk stadje. Even rondgeslenterd, kop koffie met IJslands gebak genomen. Goeiemorgen, wat een stuk (ja, zowel degene die het afsneed, als wát ze afsneed). Het enige van het bord dat nog zichtbaar was, werd bedekt met slagroom. Dit was voldoende voor 3 lunches. Super lekker, en ook mooi op het terras in de zon (wel met trui en jas aan overigens) In de haven lag een cruiseschip.

Na deze stop richting het genoemde schiereiland Vatnsnes. Door een zeer bergachtig gebied. Het meest bergachtige van IJsland. Doet een beetje aan de alpen denken. Veel groen. Nog 1 stop bij Borgarvirki, een oude burcht van Vikingen. Op hoogte, dus je woei, ondanks prachtig zonnig weer, werkelijk van de rotsen af. Maar wel een prachtig uitzicht

Daarna nog een kwartiertje rijden tot ons verblijf voor 1 nacht. Onze gids gaat uitpakken, want in een Yurt, een Mongoolse tent, hier 50 m verder op gaan we BBQ-en. Zojuist nog even naar de kust gelopen, de zeehonden aan de overkant begroet, en naar Hvitserkur: een draak die wat water uit de zee drinkt. Zodadelijk dus lekker eten. Verslag volgt morgen. Wel een heel bijzondere plek dit!!

Zit nu in het zonnetje, rond 7 uur ’s ochtends de blog even up te loaden. Wat een rust. BBQ was erg leuk. Veel moeite gedaan door de reisleider, was ook heerlijk. Kabeljauw, saté van kipfilet en biefstukjes, en daaromheen een stapel salades. En de eigen gekochte drank, natuurlijk. Duurde wel even voordat iedereen op temperatuur was. Het was mooi weer, maar die wind maakte het erg koud. Enkele electrische kacheltjes hielpen hierbij. En als afsluiter natuurlijk weer David op gitaar. Mooie avond. Vandaag op naar de laatste stop voor Reykjavik.