Dat we dit 4 jaar geleden meer dan 2 weken hebben volgehouden: ongelooflijk. Vanochtend vroeg dus naar het badminton. 2 halve finales bij de heren-dubbel en toen nog een bronzen wedstrijd dames-dubbel. Wat hebben we van die heren genoten, vooral de 2e wedstrijd tussen 2 Koreanen en 2 Denen was een thriller. Prachtig zicht van de zijkant, en echt een mooie sport! Je kunt wel in aparte situaties terechtkomen. Al vrij snel in het begin kwam ik naast een jong Nederlands meisje te zitten, die nog twee andere Hollanders naast zich had. Ze maakte wat intelligente opmerkingen over badminton, dus ik dacht: ik begin eens een gesprekje….
‘ Ik geloof dat jullie experts zijn?’
‘ Nou ja wel een beetje’
‘ En spelen jullie zelf ook?’
‘ Uh ja dagelijks’
‘ Ben je dan prof of semi-prof?’
‘ Ja, in het Nederlands team’
‘ Speel je dan ook nog competitie’
‘ Ja maar in de bundesliga, die is beter dan in Nederland’
‘ Hoe groot is dat Nederlands team dan?’
‘ Ongeveer 10-15 dubbelspelers, mannen en vrouwen’
‘ Oh, en hoe sta jij daartussen?’
‘ Nou, als eerste, ik ben Nederlands kampioen dames dubbel en gemengd dubbel.’
‘ Slik’
En tot overmaat van ramp vroeg ik ook nog of zij nou het niveau had van de Canadezen die gingen voor de bronzen medaille.
‘ Nou daar heb ik vorig jaar in deze zelfde Wembley Arena tegen gespeeld op het WK Badminton……en gewonnen’…
Toch wel handig als je de bekende sporters in Nederland een beetje kent…
Dat Canadese stel had natuurlijk nooit deze wedstrijd moeten bereiken, maar door de diskwalificatie van die schandalige aziatische teams schoven ze zo door. Het ging om de dame Li samen met haar partner Bruce. Inderdaad…. het duurde niet lang of iemand in het publiek riep ‘Bruce!!!’ en dan 5000 anderen: ‘ Li!!!’ En tussen 2 games had de grote grapjas van de muziek inmiddels ook het nummer ‘Kung Fu fighting’ gevonden. Ze werden dik verslagen door 2 Russischen.
Maar zonder gekheid: die herendubbels waren een genot voor het oog. Een paar mooie plaatjes kunnen schieten.
Toen weer richting het centrum van Londen, naar onze 3e en laatste keer volleybal. Mannen, Australie tegen Italie (met Gianni als assistent coach op de bak zag ik ineens) Dat werd een 5 setter! Australie kwam met 2-0 voor, maar de Italianen kwamen langzaam terug in de wedstrijd en wonnen nog. Daarna USA -Rusland. Die hebben we vrijwel afgekeken, maar 5 punten voor het einde zijn we de metro in gegaan, om in de lobby van het hotel de finale van de 50m vrije slag te zien. Nou: geweldig natuurlijk! Goud en brons. Zodadelijk naar Beachvolleybal, Keizer en Van Iersel!
En daar zijn we ook weer van terug. Kansloos uitgeschakeld. Maar wat een prachtige locatie voor een stadion! Horse Guard Parade. Prachtig tussen alle statige gebouwen. Mooie show, met een aantrekkelijk dansgezelschapje. 2 x USA dat wint, bij de vrouwen dus en ook bij de heren. Nu moeten we overmorgen nog even zien onze kwartfinale kaartjes te ruilen voor kwartfinale kaartjes voor later op de avond, want met onze huidige tickets missen we net Nummerdor en Schuil.
Nou sta ik wel vaker te kijken van de enorme organisatie achter dit sport tournooitje: de Spelen. Ik heb daar ook in Beijing regelmatig over geblogd. Vandaag vond ik weer eens een voorbeeld. Al die wedstrijdvenues zitten natuurlijk op locaties nabij 1 of meerdere metrostations. Op elke kaartje dat je in de metro ziet met alle haltes, zijn dus enkele roze stickertjes geplakt met de venue, zoals Olympic Park, Wembley, Horse Guard Parade, etc. En toen dacht ik ineens: je zal daar de projectleider van zijn. Even denken: ongeveer 5 van die kaarten in elke metro-cabine aan elke zijde, dus 10 kaarten per cabine, ongeveer 2 stickers per kaartje, en ongeveer 10 cabines in een metro-trein dus we hebben het nu al over 10x10x2=200 kleine stickertjes. Nou rijden er volgens mij minstens 20 van die metrotreinen per metrolijn, anders kun je nooit om de paar minuten rijden. En dat is nog aan de voorzichtige kant! En als je dan ook nog eens bedenkt dat er minstens 10 serieuze metro lijnen in Londen zijn, dan hebben we het dus wel even over 200x20x10= 40000 stickertjes. Blijft boeiend, want die kaartjes in de metro zijn natuurlijk niet de enige……..
Morgenochtend beetje uitslapen. Wel op tijd naar het Olympisch Park om het eens goed te verkennen. Dan ’s middags naar hockey: Ned-Dui bij de mannen! En dan als klap op de vuurpijl nog de finale schoonspringen, 3m plank voor de dames. Altijd al willen zien. Trouwens, lijkt me best interessant, maar daarnaast gaan we dus het zwembad binnen!