Een fabuleuze dag. Anders kun je het niet noemen. Van 8 uur ‘s ochtends tot half twee ‘s nachts in touw, but it was worth it.

‘s Ochtends voor het eerst atletiek. Roy heeft de hele nacht niet geslapen, en begint zichtbaar nerveus aan deze dag. Ook  de dag overigens dat we het vogelnest voor het eerst van binnen te zien krijgen. We zijn op tijd om Rutger Smit overtuigend naar de finale te zien discuswerpen. We zitten zo’n 20 meter van de baan, dus erg dichtbij, en de zevenkampsters zijn aan het verspringen vlak voor onze neus. Jolanda Keizer doet het erg goed. Laurien Hoos was minder. Dan even tijd genomen om om ons heen te kijken. Wat een giga stadion! De foto’s moeten maar voor zichzelf spreken. De constructie die van buiten te zien is zet zich voort in het hele trappen- en ingangsgedeelte en is adembenemend. Na deze eerste kennismaking met de atletiek gaan we op weg naar het boksen voor de middag. Daar komen we een hal in waar ook wel weer 12000 mensen in kunnen. Hier zijn voorronden van de ‘tot-51’ categorie, ook wel genoemd vlieggewicht, bezig. Kleine opgewonden standjes die enorm stoer de ring binnenkomen, 4 ronden van 2 minuten elkaar in elkaar proberen te slaan, en eentje daarvan wordt daarna als winnaar uitgeroepen. Deze verlaat even stoer als hij gekomen was de ring. Grote jas aan (hangt bijna op de grond), capuchon tot over zijn neus loopt hij de pers tegemoet. Het stoere kereltje dat dus verliest begint zo’n 5 meter uit de ring te beseffen dat zijn Olympisch tournooi erop zit (je kunt niet even een paar kilo eten naar binnen werken en dan met een andere klasse meedoen) en barst dan werkelijk in huilen uit, ontroostbaar. Zonder uitzondering! Tja topsport is mooi. Halverwege de sessie viel ons ineens iets op. En inderdaad er werd nu echt gebokst, we waren naar de 75 kg categorie gegaan.  Was leuk om te zien, voor 1 keertje.

Toen de taxi weer in. De taxi kost 2 RMB per kilometer (is 20 cent) voor diegenen (waaronder ouders) die denken nu toch wel erg vaak het woord taxi te lezen. Dat valt dus erg mee. Bij de Subway een lekker broodje genomen en vervolgens het Olympisch park in, dat ineens rijen kent bij de ingang. De wereld is veranderd, de atletiek is begonnen met een vol stadion (90.000 stoelen). En het zit vol. We zitten in de nok, maar wel precies boven de start van de 100m. Die is ook goed te zien, omdat het akelig steil naar boven loopt. Zoomlens echter wel nodig gehad. De avond bouwde zich goed op richting de grote climax om 22.30. Einde zevenkamp (Jolanda Keizer wordt 10e) en Laurien valt ongelukkig bij het speerwerpen en valt voor de afsluitende 800m uit. En dan is het zover! Je weet dat er enkele miljarden mensen zitten te kijken naar de TV. Wij zitten erbij. Het is het onbetwiste koningsnummer van de atletiek. De aankondiging doet het stadion al sudderen. In de halve finale ging Bolt al met speels gemak over de baan (begon na 60 meter al uit te lopen), dus dat beloofde wat. In mijn twijfel over filmen of fotograferen (kwelling) besloot ik in al mijn wijsheid geen van beide te doen: gewoon kijken.  90.000 mensen gaan staan. De atleten gaan zitten. Het gejuich houdt aan. Het schot klinkt. Ze vliegen weg. Bolt loopt gewoon 2x zo hard als de rest!!!! Ook hier houdt hij 20 meter voor het einde al wat in. 9.69!!!!! Het stadion ontploft werkelijk! ‘Ladies and gentlemen: a new world record!!!!!’

………………………….. dit was een hoogtepunt van de spelen!!!

Maar niet te lang nagenieten. Nadat ik Roy had bijgebracht gingen we het onmogelijke proberen. Terwijl het hele stadion leegloopt en dus of de metro, bus maar ook veel de taxi wil nemen, lopen wij daar ook tussen met haast! Wij moeten nog naar VS-Spanje bij het basketbal! Als het iets tegenzit komen we aan als de wedstrijd afgelopen is. Door een wonder (of gewoon voor een voorbijrijdende taxi te springen) lukt het ons om op tijd te zijn we rennen naar binnen en zien dat er nog 5 minuten in het 3e kwart te spelen is. Dat basketball stadion is trouwens aan de andere kant van Beijng, dus echt een ‘prestatie’ van formaat! VS wint nog dikker dan verwacht van Spanje, maar we zitten er wel weer gewoon bij! Hier kunnen 18.000 mensen genieten! Daarna met de metro tussen die 18.000 weer richting de bewoonde stad, en dan met een taxi nog een flinke rit, zodat we om 1.30 thuiskomen.

PPfffieuuuuwwww…………..wat een dag. Eentje om in te lijsten, met aftrek van reistijd en -stress.

En dan zijn er toch nog mensen die klagen over het feit dit dit weblog niet strak elke dag wordt bijgehouden………