Hoi! Het is bijna zover. Morgen begint de terugreis. Het is ook mooi geweest. De reis is echt een aanslag(je) op je lijf

Gisteren nog een erg gave dag gehad. ’s Ochtends een beetje in de stad rondgeslenterd, ’s middags eerst naar een blinden instituut waar zo’n 40 blinde kinderen leren zich in de maatschappij hier te kunnen bewegen. Deze kinderen hebben het dubbel zwaar, omdat het blind zijn geassocieerd wordt met het iets fout hebben gedaan. Ouders schamen zich ervoor, er zijn zelfs voorbeelden van kinderen die met een ketting aan bed werden gehouden. Een Duitse dame (samen met een Nederlander) heeft toen een Tibettaans braille ontwikkeld en daarmee zijn ze aan de slag gegaan. Ongelooflijk hoe gelukkig die kinderen in dat ‘tehuis’  zijn, en hoe veel ze kunnen leren. Toen we vroegen hoe de ouders reageerden als de kinderen hiervan af kwamen, was het antwoord dat deze kinderen vaak het gezin moeten onderhouden: zij zijn de enigen die engels en chinees spreken en met de computer om kunnen gaan. Gaaf!!! Tot slot nog in een oud Tibettaans ziekenhuis een arts aangehoord die het over de Tibettaanse geneeskunde heeft gehad. Erg interessant! Mooie foto’s gemaakt van kleden aan de muur, waar op basis van bomen het gehele systeem staat uitgelegd. Vandaag zoals gepland geshopt: gelukt. Zometeen nog even eten, tas is al grotendeels ingepakt. Nog even voor het overzicht:

17-10 20.20 Kathmandu 22.35 Doha      QR355

18-10 1.35 Doha 7.00 Londen                QR005

18.10 10.40 Londen 12.55 Amsterdam   BD105

Mijn rots in de branding Joanne staat dan, hoop ik, op Schiphol. Groeten, en de overige verhalen volgen!!!