Daar zijn we weer. Vanuit Nyalam, net over de Chinese grens (30km). Over deze enorme afstand (30km) hebben we 5,5 uur gedaan. We moesten vanochtend om 4 uur vertrekken, aangezien de weg in onze richting overdag niet open is, ze zijn veel aan de weg bezig, dus overdag naar Nepal open, ’s nachts Tibet in. In termen van weldenkende mensen, is dit een absoluut onbegaanbare weg. Stuiter, stuiter, rotsen, zand, watervallen, afgronden noem maar op. Ik ben maar blij dat we niet alles gezien hebben doordat het donker was. Grens oversteken was ook bijzonder. In principe geen verkeer toegestaan, dus vrachtwagens worden ontladen, met dragers worden de spullen over de Friendship Bridge gedragen en in een andere vrachtwagen geladen. Ook onze tassen zijn door dragers over de brug gebracht, allemaal vrouwen! Het begint nu echt een avontuur te worden! We zitten nu op 3750 m hoogte, en hebben opdracht gekregen (aangeraden) om voor elke 1000 m hoogte 1 litr water per dag te drinken. Dat doen we dan ook maar. Ik heb nog geen hoofdpijn, wat hoort bij hoogteziekte, maar morgen gaan we een pas over boven de 5 kilometer, en slapen we op 4400 m. Ben benieuwd. Darmen werken niet helemaal mee, maar schade is beperkt. Groep is leuk. Dit is wel een cultuur shock, iedereen leeft op straat, het is een grote puinhoop, en dit dorpje is wel erg troosteloos. Over de kwaliteit van de toiletten zal ik niet beginnen, die is er niet. Vies dus. Vanavond geen douche, wellicht morgen weer. Natuur is schitterend, woestenij! En hoog. Morgen zouden we de mount everest moeten zien. Tot snel: wellicht morgen alweer.

PS Ik begrijp van Roy dat zowel het appartement als de vluchten naar China voor de Olympics volgend jaar geregeld zijn!!!!! Super gedaan en fantastisch nieuws. Vliegen via Moskou: ook weer en bijzonderheidje.