Regen in Rio

Beetje natte dag gisteren. Had overigens erger gekund. Maar het weer maakte wel dat we, vroeg uit de veren als we waren, op weg naar het roeien hoorden dat dat was uitgesteld (later zelfs afgelast). Dus, change of plans. Daar sta je dan rond 8 uur op een metro station, en het HHH, dat bij datzelfde station ligt, is om 11 uur open.

Wij hadden nog rugby tickets! Vanwege het roeien hadden we die willen verkopen, maar was niet gelukt.En we hadden de tijd, dus op naar Deodoro Olympisch Park, diezelfde bestemming waar de hockey wedstrijden zijn. Inmiddels iets meer inzicht in het juiste vervoer, dus via het Barra Olympisch Park, ging het met de bus naar Rugby Sevens. Je bent wel zo weer anderhalf uur verder hoor, korte reisjes zijn er hier niet bij. Maar ik werd op een leuke manier afgeleid. Ik kwam naast een Indiase journalist te zitten (van 23 bleek later) die meteen kennismaakte en een gesprek begon. Hij volgt de Indiase sporters, ze zijn met name goed in schieten en worstelen. En ze hebben ook 2 hockeyteams. Maar het meest bijzondere vond ik dat hij groot fan was van de Eredivisie, ja die in Nederland! Groot fan van FC Groningen, hij wist ook niet precies waarom. Had zijn eigen analyse waarom Ned het EK niet had gehaald, begon over de leeftijd van Kuijt, Van Persie. En toen we op de naam Bergkamp kwamen, stak hij in bewondering beide armen omhoog: 1 van de grootste spelers ooit! Het gastje is 23!! Erg leuk. Dus in India zijn mensen, die het voetbal in Europa volgen. Premiera Division, Premier League: maar ook onze Eredivisie!! Hij kende zelfs NEC en FC Twente!. Laat ik eerlijk zijn: hij wist meer van onze eredivisie dan ik.

Busrit vloog zo voorbij en we bezochten een nieuwe sport (sinds lange tijd terug op de OS), rugby sevens. 7 tegen 7.

DSCF1039Snel spel, wedstrijden van 2×7 minuten. Dus in 2,5 uur hadden we 5 wedstrijden gezien. Het was erg bewolkt, de hele dag al, maar de regen was nog even uitgebleven. Wel blij dat ik een jack mee had, want het was een stuk frisser dan anders. Het stadion oogde wat leeg eerst, maar al gauw stroomde het vol. Echte rugby fans van echte rugby landen. O.a. Zuid Afrika tegen Australië, GBR tegen Nieuw Zeeland (de All Blacks). Voor een haka was helaas geen tijd, dan was de wedstrijd al bijna voorbij. Leuke sport. Je denkt, kun je wel scoren in zo weinig tijd, maar dat valt nog best mee. Het is zo 32-0, of 20-20. En het beren van mannen, allemaal.

DSCF1025

Leuk om gezien te hebben. Om 13.30 weer richtig de trein naar het centrum. Na een korte stop ‘thuis’ op naar het beachvolleyball stadium. Nu voor het eerst ook echt op het Copacabana strand gelopen! Regenjas aan, want zodra we zaten begon het te regenen, en het is niet meer droog geweest. Een soort douche was het, geen stromende bakken uit de lucht, maar wel continu nat worden. Toch sfeer genoeg!

DSCF1060

Eerst zagen we de wereldkampioenen Bruno en Alison in actie. Zij wonnen van 2 Italianen. Mooie pot. Enorm veel tactische ballen, in tegenstelling tot Brouwer-Meeuwsen, echte hardhitters. En natuurlijk ondanks de regen redelijk volle tribunes om hun landgenoten aan te moedigen.

DSCF1065

Dit is echt een grote sport in Brazilië. Na deze pot was het de beurt aan de Brouwer-Meeuwsen. Zoals gezegd, veel power volleybal. In 2 sets verslaan ze de Polen en ze gaan ongeslagen door naar de volgende ronde. Daarna nog een Braziliaans dameskoppel en de laatste wedstrijd, sneu, werd voor een bijna lege tribune gespeeld. Het was inmiddels donker, het regende nog steeds, en alle Brazilianen waren vertrokken. Wij ook…

Rugzak weggebracht en op naar het HHH. Volleybalkaartjes voor de 12e opgehaald, Roy haalde de jaartjes voor het baanwielrennen voor morgen op. En toen naar binnen. Weer groots opgezet. Een soort resort achtige setting, met zwembad. Een scherm van volgens mij 20 bij 10 meter. Enorm. De jetset heeft zich hier verzameld. Toch ook weer veel buitenlands sprekende mensen. En je struikelt hier over de hooggehakte mooie jongedames, zowel Nederlands als foreign.  Echte BN-ers waren er niet, wel  BS-ers, bekende sporters: Van de Hoogeband, Inge de Bruyn en Maarten van de Weijden zag ik langslopen.

Hoogtepunt was natuurlijk, naast het volgen op het grote scherm van de bloedstollende wedstrijd van het Nederlands Dames handbalteam tegen Zuid-Korea, de huldiging van goud-zilver-brons. Dat deed Umberto weer prachtig. Dumoulin en van der Breggen. Direct trad op, dat klonk ook opvallend goed.

HHH10-8

Na de huldiging langzamerhand afgetaaid. Na veel reizen op zo’n dag merk je dat zo’n druk regime best pittig is. We zijn geen 18 meer, en ook geen echt jaar jonger, toen we dit voor het eerst deden. Dus zojuist uitgeslapen (tot tegen achten), en rustig voor dit bericht gaan zitten.

vandaag sightseeing (als het weer het toelaat) en vanmiddag naar baanwielrennen! Een medaille?