Christo Redentor!

Prachtig weer vanochtend, dus een mooie gelegenheid om erop uit te gaan, voordat we om 16 uur bij het baanwielrennen moeten zitten. Echter, we kwamen wat later op gang. Na een typische vruchtensap en rozen yoghurt op de hoek van de straat gingen we naar het metro station Largo do Machado. Vandaar zyiu je naar 1 van de wereldwonderen gaan, Christo Redentor. De wereld beroemde hoeder van de stad door erop neer te kijken met de armen gespreid.

We zijn er niet helemaal geweest, maar dat komt later.

Bij het uitstappen van het metrostation werden we al aangesproken door minivan bedrijfjes die ons wel even naar boven zouden brengen. We zagen ook niets officieels dus we dachten, dat doen we. Met nog 2 andere passagiers de minivan in, en het verkeer in. Dat is er overigens altijd, of het nu ’s ochtends, ’s middags of ’s avonds is. Altijd druk met auto’s taxi’s, bussen. Dus ook nu eerst een stukje file, en toen al snel de weg omhoog. Onderweg kwamen we bij een uitzichtpunt, waar ik nog niet vaak zoiets moois heb gezien.

DSCF1106

Hier was Christo Redentor al ‘goed’ te zien.

DSCF1097

Maar toen kwam het. Bovengekomen, nou ja, op de plek waar je met ander vervoer verder moet…. was het al 13.00 uur. En er stonden daar enorm veel mensen te wachten. Dat gingen we niet meer redden, want we moesten helemaal naar Barra Olympic Park, neem daar maar 2 uur netto voor. Dus met het voornemen om wellicht de komende week toch nog een keer helemaal naar boven te gaan gingen we weer naar beneden. Dit beeld is het dichtstbij dat ik gekomen ben.

DSCF1112

Dat naar beneden gaan ging ook nog niet vanzelf trouwens, maar een kwartiertje was er toch een andere minivan waarmee we terug konden. Lang verhaal kort, na de hele reis kwamen we om iets na half 4 aan bij het Velodrome. Baanwielrennen met de ‘kansrijke’ Nederlands mannen. Tja, dat verhaal is wel duidelijk, dat ging niet zo goed voor Nederland. Met nog een valpartij ook. Wel een mooie wedstrijd, met een prachtige spannende finale tussen Nieuw Zeeland en GBR, gewonnen door de laatstgenoemde. En tussendoor bij de kwalificatie voor de teampursuit nog even Bradley Wiggins in actie gezien.

DSCF1166

Er liep weer veel TeamNL rond. Tom Dumoulin kwam wel erg dichtbij ons staan, dus ik moest hem even persoonlijk feliciteren. Roy liet me zelfs even een foto met hem nemen.

Met de terugreis was het alweer over negenen toen we thuis waren. We hebben straks nog meer tijd doorgebracht in metro, trein, bus dan bij de wedstrijden. Maakt niet uit hoor….

Nog even een traditioneel Braziliaans buffet restaurant geprobeerd, je betaalt daar per 100g (of per kilo). Idee is leuk, voorgerecht was prima, maar lauwe hoofdgerechten is minder. Toch maar weer meegemaakt. Morgen een drukke dag! Schermen, zwemmen, volleybal (de Nederlandse dames) en dan nog het HHH!