3x Usain! En een wereldrecord 400m!

Zo, wat een dag. De vermoeidheid begint voelbaar te worden. Nog een paar dagen volhouden, maar gisteren was er eentje om in te lijsten.

Geleerd van ons avontuur met Christo Redentor ging het nu vroeg in de ochtend eerst richting de Suikerberg, Sugarloaf Mountain,  Pão de Açújar. Een suikerbiet die het water uitsteekt, met een hoogte van 396m, waar je met een kabelbaan kunt komen. We waren nu op tijd, en rond 10 uur waren we boven. Wat een schitterend uitzicht.

DSCF1558

Effe een lekker bakkie gedaan op de top, met een croissantje. We zaten naast de ouders van Van Iersel, die de avond daarvoor had verloren met Meppelink bij het beachen. En dat is mooi jammer, want anders hadden we die gezien in de kwartfinale. Flink wat foto’s gemaakt, incl. mijn nieuwe hobby, de panoramastand op mijn nieuwe camera. Die maakt er steeds wel wat moois van. Op de terugweg nog even op het tussenstation gestopt.

DSCF1566

Na een half uurtje lopen waren we weer op het metrostation en maakten we een pitstop thuis. Kon ik even mijn verhaaltje over de 100m-Dafne-lies dag maken en een powernapje doen.

Op naar het beachvolleybal, kwartfinales dames. Helaas geen Nederlanders, en dat was me wat geweest. Want die Zwitsers waar Ned van verloor moesten nu tegen een stel Braziliaansen. En dan gaat het stadion helemaal uit zijn dak. Eerst veegden 2 Duitse dames nog de vloer aan met Canada, en daarna kwamen de Zwitsers brutaal op voorsprong. Wij wilden voor de drukte richting het olympisch stadion, dus zijn iets voor het eind van de 2 set weggegaan.

DSCF1599

We hoorden aan het gebulder dat de strijd nog steeds gaande was. Spanning alom. Later zagen we dat de dames uit Brazilië naar de overwinning geschreeuwd waren. Wij gingen met het openbaar vervoer richting de atletiek. Dat verliep, mede omdat we op tijd waren, soepel. Bij het stadion hadden ze opnieuw iets aan de toegang veranderd. Alles nu op 1 plek, en je zag op het grote plein buiten het terrein iets heel geks gebeuren. Er worden rijen gecreëerd zonder hekken, dus er loopt een slinger van 2-3 mensen breed in allerlei bochten, hoeken en draaiingen. En het werkt. Een vrijwilliger creëert met zachte hand een extra lus, zodat er meer mensen in de rij bijkunnen. Het gaat hier om duizenden en duizenden mensen. En wees gerust, een paar Jamaicanen (inclusief eentje van 2,10 meter) probeerden ergens in de rij in te voegen en worden door honderden mensen teruggefloten, uitgejouwd en met boegeroep naar het einde van de rij verordonneerd. Je moet dan stevig in je schoenen staan om het alsnog te proberen. Dus soepeltjes naar binnen, en daar zit je dan, weer met je blik op de finish, ruim een uur voor begin van het programma. Biertje gehaald (door Roy), boekje gelezen, en op naar wat een hoogtepunt van de spelen moet worden. Het is werkelijk ongelooflijk. Er zijn fanclubs van Usain Bolt! Hier kopen mensen een kaartje voor, hier komen mensen zelfs voor naar Rio. Het stadion trilt op zijn grondvesten als Usain alleen nog maar de halve finale moet lopen. Justin Gatlin krijgt van 50000 mensen gejoel en boegeroep! Men is hier volledig op de hand van Bolt. Een fenomeen.

Eerst nog even Sifan Hassan met gemak door naar de finale. Ze begint weer lekker achteraan, en in de laatste rond rent ze dan gewoon iedereen voorbij!

DSCF1619

En vlak voor de finale 100m gebeurt er nog iets spectaculairs. Ik kan dat een klein beetje op waarde schatten, maar Roy, als atletiek kenner, nog veel meer. Een wereldrecord op de 400 m. Bijna onder de 43 seconden!! De Zuid Afrikaan Van Niekerk doet het. Dát is het echte nieuws van de avond.

Maar dan is het zover. De mannen worden gepresenteerd, en opnieuw een oorverdovend gejuich bij Usain en een even zo hard gejoel bij Gatlin. In ons vak ontstaat een handgemeen, omdat iemand er voor ging staan, en provocerend bleef staan, toen honderden mensen tegen hem begonnen te schreeuwen om te gaan zitten. Start, rennen en op de laatste 30 meter doet ie het weer!!!!

DSCF1654

Het stadion wordt gek. De ereronde duurt een half uur, en hij blijft maar op de baan. Toen wij uiteindelijk naar buiten gingen, was hij halverwege de TV-journalisten. Overal deed hij zijn verhaal. Zie ook NOS stukje. Memorabel. In Beijing was er ook het wereldrecord, dit keer was het 3x op rij. We hadden dus lang gewacht, maar gingen toch nog voetje voor voetje de rij in voor de trein. Rod half 1 starten weer naar binnen. Een mooie ervaring rijker.

DSCF1680

Vandaag een rustige ochtend. Vanmiddag basketbal, en wellicht de eerste souvenirs scoren in de Rio shop.